Berendina Bestebreurtje zag opeens een piepklein deurtje –
zag ze echt nou zoiets raars?
Ja, toch duidelijk een deurtje, in de hak
van haar paarse linkerlaars.

Dus wat heeft ze toen gedaan?
Berendina Bestebreurtje klopte heel voorzichtig aan
en ze hoorde zacht getrippel en een stemmetje dat sprak:
‘Welkom beste Berendien, wil je de collectie zien?’

Berendina vond het enig
en gelukkig was ze lenig en ze hield haar adem in
en zowaar, na even wringen
was ze binnen in Museum StippelStap.

Ze genoot op haar gemak van de dingen die er hingen:
paarse stippelschilderijen, paarse stippeltekeningen
en een levensgroot portret, lila-purper-violet,
van ‘beschermvrouwe mevrouw B. Bestebreurtje’.

In een hoekje van de zaal stond een schoen op het parket.
Hij was groen. En in de hak
zag ze toen opeens een deurtje –

© Judy Elfferich