In ’t ledikant, met lakens fris gestreken
die lekker in de was gaan alle weken,
doezelt oprechte Iris, achttien jaar,
zuiver van geest, met stralend ogenpaar,
tot aan de middag graag onder haar deken.

Ik zal niet over goede smaak gaan preken
maar heb van haar geluilak opgekeken:
ze trekt zich langer terug dan nodig daar
in ’t ledikant.

Als je zozeer in dromerij blijft steken
zal de vileine liefde zich ooit wreken:
weldra ontsnappen vele zuchten haar
en loopt een meisje haar deugdzaamheid gevaar
wanneer ze met haar hart veel moet bespreken
in ’t ledikant.

Antoinette Deshoulières (1638-1694) | © vertaling: Judy Elfferich
.

Inzending Nederland Vertaalt 2025-26, niet genomineerd.
Bazelwoeks, mijn inzending E-N, werd wel genomineerd.
Alle genomineerde vertalingen: klik.
.

De oorspronkelijke tekst:
.

ENTRE DEUX DRAPS

Entre deux draps de toile belle et bonne,
que très souvent on rechange, on savonne,
la jeune Iris, au coeur sincère et haut,
aux yeux brillants, à l’esprit sans défaut,
jusqu’à midi volontiers se mitonne.

Je ne combats de goûts contre personne,
mais franchement sa paresse m’étonne;
c’est demeurer seule plus qu’il ne faut
entre deux draps.

Quand à rêver ainsi l’on s’abandonne,
le traître amour rarement le pardonne:
à soupirer on s’exerce bientôt:
et la vertu soutient un grand assaut,
quand une fille avec son coeur raisonne
entre deux draps.